شنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۵
چرا مترجمین اشراق؟

 

سایت شبکه مترجمین اشراق علاوه بر ساختار ساده ثبت سفارش شما را قادر به ثبت سفارشات با هر وسع مالی در سه سطح برنزی، نقره ای و طلایی به صورت آنلاین می کند بلکه به شما این امکان را می دهد تا در در جریان کلیه جزییات مراحل انجام سفارش قرار بگیرید و در صورت نیاز بصورت مستقیم با مترجم از طریق ارسال تیکت در تماس باشید از مزایای دیگر شبکه مترجمین اشراق گارانتی کیفی 72 ساعته است که حاکی از دقت عمل مترجمین و مشتری مداری می باشد.

 


سفارش ترجمه
آمار سایت
  • تعداد کاربران : 13422
  • تعداد مترجم ها : 1047
  • کلمات ثبت شده : 112583401
  • کلمات ثبت شده ماه گذشته : 137426
  • تعداد پروژه ها : 28674
اتحادیه عرب و سرمایه گذاری غرب!!

Image result for ‫اتحادیه عرب و سرمایه گذاری غرب‬‎ روش‌های سرمایه‌داری کلاسیک در قرون گذشته لبریز از حقه‌ها و فریب‌ها بود، همانند نفوذ شرکت‌ها در حکومت‌ها و اعمال نفوذ مستقیم، یا خیانت به کشورهای عرب بعد از پایان جنگ جهانی اول میلادی، یا دزدی شرکت‌های نفتی در خاک این سرزمین‌ها. اما این مرتبه، این خود کشورهای عرب هستند که به قدرت‌های سرمایه‌داری نوین این اجازه را می‌دهند که عرب‌ها را فریفته و از آن‌ها مانند ابزاری استفاده کنند. هرچند در طول سال گذشته، بیست‌ودو عضو یک سازمان جهانی توانسته‌اند به پوششی فریبنده برای قدرت‌های غرب تبدیل شوند، قدرت‌هایی که در تلاش هستند تا کنترل سیاسی در جهان عرب و فراتر از آن را به نفع علایق استراتژیک خود تغییر دهند.  

شعار اصلی قدرت‌های غرب «مسوولیت محافظت» است، به این شکل قدرت‌های غرب ادعا می‌کنند دل‌مشغول و نگران مسائل حقوق بشر هستند و می‌خواهند از جان شهروندان عادی این سرزمین‌ها دفاع کنند. اما یک سوال پیش کشیده می‌شودایالات متحده‌ی امریکا، بریتانیا، فرانسه و دیگر کشورهای عضو ناتو که در طول یک دهه‌ی گذشته به اجرای جرایم جنگی در «سرزمین‌های مسلمان‌نشین» مشغول بوده‌اند، جنگ‌ها و جرایمی که به مرگ بیش از یک میلیون نفر و مجروح شدن بیش از یک میلیون نفر دیگر منجر شده است، چگونه این کشورها درحالی‌که درگیر مشکلات گسترده در حفظ مشروعیت خود در زمینه‌ی این جنگ‌ها هستند، می‌توانند به منظور حفاظت از مردم عادی، در جنبش‌های منطقه‌ی عرب دخالت کنند؟ 
چگونه قدرت‌های غرب می‌توانستند راه بهتری را برای حفظ استعمارگرایی خود در سرزمین‌های عرب، بهتر از ظاهر حفاظت و حمایت از جنبش‌های منطقه‌ای پیدا کنند؟ 

اتحادیه‌ی عرب در این زمینه به کمک غرب شتافته است. این اتحادیه از زمان تاسیس خود در سال 1945 میلادی، تنها دو سرزمین را از حضور در اتحادیه منع کرده است. اول لیبی در مارچ 2011 بود و بعد سوریه که از اواخر نوامبر گذشته تاکنون اجازه‌ی حضور در جلسات و فعالیت‌های اتحادیه را ندارد. ظاهراً اتحادیه‌ی عرب همراه با دل‌مشغولی‌های واشنگتن، لندن و پاریس شده است و این اقدام را در جهت حمایت از جان مردمان این دو سرزمین انجام داده است. بدون تحریم‌های اتحادیه‌ی عرب، دخالت قدرت‌های غرب در این مساله و حمله به این سرزمین‌ها، می‌توانست برابر رفتارهای سرمایه‌داری و استعمارگرایی سابق این سرزمین‌ها برداشت شود.

 برنامه به این شکل اجرایی می‌شود: در کشور مربوطه گروه‌های نظامی معاند تشکیل دهید، و همین گروه‌ها را به‌سمت رویارویی با دولت منطقه‌ای وادار کنید؛ وقتی نیروهای دولتی برای محافظت از حکومت گامی به جلو برداشتند، آن‌ها را به نقض گسترده‌ی حقوق بشر متهم کنید. سپس اتحادیه‌ی عرب این کشور را تحریم می‌کند، درنتیجه به جهان اجازه‌ی دخالتی گسترده‌تر را می‌دهد، به این شکل قدرت‌های غرب آماده‌ی دخالت نظامی در خاک این سرزمین می‌شوند و به اسم «مسوولیت محافظت» به جنگ و سواستفاده از وضعیت حاضر مشغول می‌شوند و قدرتی مدافع خواسته‌های غرب را جایگزین حکومت و رژیم سابق می‌کنند. این مدل از سرمایه‌داری و استعمارگرایی نوین در سرزمین‌های عرب، با کمک مستقیم اتحادیه‌ی عرب انجام می‌گیرد.

مساله‌ی امروز سوریه، برنامه‌ای است که توسط دولت‌های بیگانه طراحی شده است، ترکیه و عربستان سعودی نقشی اساسی در شکل‌گیری گروهک «ارتش آزاد سوریه» بازی کرده‌اند تا جنگی داخلی علیه دولت بشار اسد شروع شود. حالا اتحادیه عرب بحث خود را به شورای امنیت سازمان ملل کشانده است و تقاضای محو دولت اسد را دارد .استفاده‌ی چین و روسیه از حق وتو، این برنامه را موقت کنا گذاشت. چین و روسیه بی‌هیچ‌‌شکی، درس خود را از ماجرای لیبی گرفته‌اند و به شورای امنیت اجازه ندادند تا مدل لیبی تکرار شود.  

نقش دنباله‌روی اتحادیه‌ی عرب در این ماجرا را می‌توان از زبان وزیر امور خارجه‌ی بریتانیا ویلیام هاگ شنید که به دنبال وتو چین و روسیه گفت: «روسیه و چین امروز با انتخاب ساده‌ای رودررو بودند: آیا از مردم سوریه و کشورهای اتحادیه‌ی عرب حمایت می‌کنند یا نه؟ آن‌ها تصمیم گرفتند تا چنین حمایتی را انجام ندهند، در عوض از رژیم سوریه و سرکوب ددمنشانه‌ی این دولت حمایت کردند و بیشتر به علایق بومی خود فکر کردند

 بریتانیا تا جایی‌که می‌تواند حقایق را مخدوش جلوه کرده و چرب‌زبانی می‌کند. در اولین قدم، چین و روسیه تصمیم گرفتند همگام دولت سوریه باشند چون به‌رغم اخبار منعکس شده در رسانه‌های اصلی جهان – اخباری که می‌گویند اسد مخالف خواسته‌های مردم خود ایستاده است و در نتیجه باید در این کشور دخالت کرد – اسد در کنار مردم خود ایستاده است. «خشونت ددمنشانه‌ای» که وزیر امور بریتانیا از آن صحبت می‌کند، برنامه‌ریزی و جنگ داخلی است که غرب و کشورهای عرب در سوریه برنامه‌ریزی و اجرا کرده‌اند،  دومین دلیل روسیه و چین، دلایلی بود که ناظرین اتحادیه‌ی عرب در ماموریت اولیه خود در سوریه ارائه داده بودند. این مامورین گزارش دادند که کشته‌ها بیشتر به‌خاطر «درگیری‌های نظامی» هستند و گروهک‌های نظامی معاند، شهروندان عادی را نیز در درگیری‌های خود به قتل می‌رسانند. این نظر، دقیقاً متضاد نگاه رسانه‌های غرب به خشونت‌های سوریه است.

 عاقبت حضور ناظرین در سوریه توسط خود اتحادیه به پایان رسید، چون گزارش‌های آنان، حرف‌های رسانه‌Image result for ‫حظور ناظرین غرب در عربستان کالی کاتور‬‎های عمده جهان را تایید نمی‌کرد. اکنون اگر بخواهیم به معنای حرف وزیر امور خارجه‌ی بریتانیا توجه نشان دهیم، روسیه و چین برابر گزارش ناظرین اتحادیه‌ی عرب حرکت کرده‌اند. البته این مساله موجود است که آیا کشورهای اتحادیه‌ی عرب، در موضوعات مورد بحث در کشور سوریه، با مردم سرزمین‌های خود واقعآ چگونه رفتار می‌کنند. سوم، باید به تاکید وزیر امور خارجه‌ی بریتانیا توجه نشان داد که گفت روسیه و چین از «اتحادیه‌ی عرب حمایت نکرده‌اند.» همین چند کلمه، می‌تواند ظاهر اتحادیه‌ی عرب را کنار بزند و ما را به اهداف واقعی آن‌ها معرفی کند.


اتحادیه‌ی عرب، درست مانند ماجرای لیبی، پیش‌قراول غرب شده است. کشورهای غرب پشت‌سر اتحادیه‌ی عرب حرکت می‌کنند و اهداف استعمارگرایانه‌ی خود را به این شکل پنهان نگه می‌دارند، اعلام می‌کنند دل‌مشغول مساله‌ی حقوق بشر هستند و کشورهای عرب، پوششی خارق‌العاده برای اهداف خودخواهانه‌ی غرب تهیه کرده‌اند. سوریه بزرگ‌ترین حامی فلسطین در میان کشورهای عرب است. از مقاومت حزب‌الله علیه امپریالیسم غرب در خاورمیانه نیز حمایت می‌کند. همچنین مساله‌ی همراهی عمیق و گسترده‌ی سوریه با جمهوری اسلامی ایران نیز مطرح است. امریکا و همپیمانان خود، در قدم اول خواستار تغییر رژیم در سوریه و سپس در قدمی گسترده‌تر، خواستار تغییر رژیم حاکم بر ایران هستند. قدم اول حرکت دولت بشار اسد است تا بتوان به تهران دست یافت. اما برنامه‌های استعمارگرایانه‌ی غرب، گسترده از تغییر در چند رژیم حاکم بر منطقه است.

همان‌طور که میشل چوسوودووسک در کتاب جدید خود «در مسیر سناریوی جنگ جهانی سوم» عنوان کرده است، نقشه‌ی نظامی واشنگتن، دست یافتن به کل منابع جهانی است و در این نقشه، حفظ گسترده‌ی نقوذ در کشورهای خاورمیانه و شمال افریقا از اهمیت فراوانی برخوردار است تا دولت‌های همراه غرب و مخالف روسیه و چین شکل بگیرند. به همین خاطر، غرب بیشتر از هر چیزی خواستار تغییر رژیم‌هایی است که می‌توانند مخالف این برنامه‌ها باشند. طعنه‌ی تلخی درباره‌ی اتحادیه‌ی عرب وجود دارد. یکی از اولین بندهای اساس‌نامه‌ی این اتحادیه می‌گوید «دفاع از استقلال و حکومت اعراب بر سرزمین‌های خود». سوریه در سال 1945 یکی از هفت کشور اول اتحادیه‌ی عرب بود، ولی اکنون توسط کشورهای دیگر اتحادیه عقب رانده می‌شود تا دقیقاً استقلال و حکومت خود بر سرزمین خود را از دست بدهد
کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس، بیشتر از دیگر کشورها، در این جهت گام‌هایی شوم برمی‌دارندعربستان سعودی و قطر، همراه با دیگر کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس یعنی کویت، بحرین، امارات متحده‌ی عربی و عمان، بیشترین حمایت را از تغییر حکومت لیبی داشتند و حالا بیشترین مخالفت را با دولت وقت سوریه نشان می‌دهند. وقتی به این کشورها نگاه می‌کنیم، پوشش حقوق بشر غرب مسخره به‌نظر می‌رسند. دولت‌های عرب حوزه‌ی خلیج فارس خود مخالف دموکراسی هستند و این حق را از مردم خود دریغ می‌کنند. بیشتر خود را پادشاهی، شیخ‌نشین، امارات یا سلطان‌نشین می‌خوانند. دولت‌های آنان خانوادگی است و با مشت آهنین از این خانواده‌ها حمایت می‌شود و حقوق آنان برتر از حقوق مردم خود شده است و مردم بدل به برده‌های حکومت‌های خود گشته‌اند. در حالی‌که در عربستان سعودی و قطر قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای حتی انتقاد از حاکمین وجود دارد، این کشورها تلاش‌های سوریه برای اصلاحات گسترده را به باد تمسخر می‌گیرند. عربستان سعودی در طول سال گذشته، جنبش صلح‌آمیز مردم سرزمین خود را سرکوب کرده است

همین دولت حق زنان برای رانندگی را درنظر نمی‌گیرد،  همین دولت به سرزمین بحرین یورش برد تا با خشونت تمام، تظاهرات صلح‌بار مردم را متلاشی کند. در بحرین، ارتش عربستان با حمایت واشنگتن و لندن، زنان و کودکان را در خانه‌های خود به قتل رساند. در ازای خدمات این دولت‌ها به غرب، آنان وضعیت مردم در این سرزمین‌ها را نادیده می‌گیرند،‌ به این حکومت‌های مستبد کمک می‌کنند و اجازه می‌دهند تا به سرکوب‌های خود ادامه دهند. هدف برنامه‌ی غرب، در هم شکستن همراهی ایران و سوریه است، کشورهایی که مردم‌شان از حقوق و امتیازهایی بسیار والاتر از کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس سود می‌برند

 

مقاله های مرتبط

جهان عرب

زبان عرب

تحصیل در کشورهای عرب زبان

آموزش مکالمه به زبان عربی

اصطلاحات رایج در زبان عربی

ضرب المثل های معروف عربی

آموزش مکالمه به زبان عربی(2)